Vaak twijfel ik over of het wel zin heeft wat ik doe… In een vakantieperiode heb je alle tijd om te reflecteren en uit te zoomen…voor wat het eigenlijk allemaal waard is (geweest). Maar ook om te kijken wat er binnen je mogelijkheden ligt om het eventueel anders te doen, of aan te passen.

Ik geloof dat ik heel tevreden ben over de weg die ik ben ingeslagen, zoals het vondelingenproject wat het afgelopen jaar is ontstaan. Maar heel eerlijk? Soms weet ik niet of mensen daar wel op zitten te wachten…En of het werkelijk iets bijdraagt aan een zachtere, mooiere wereld. Die onzekerheid verlamt me soms…

Maar toen bedacht ik me dat die onzekerheid niet alleen van mij is… We doen allemaal maar wat, met de beste bedoelingen. En of die mooiere wereld er ooit gaat komen, weet niemand. Maar de winst zit in het proberen zelf. Dat ik mezelf later als oud vrouwtje in de spiegel aan kan kijken, en volmondig kan zeggen dat ik het geprobeerd heb.

Het leven stuwt zichzelf voort met de beste intenties…Daar ben ik van overtuigd. Er is geen eindpunt, maar voor een mens een weg van proberen, vallen en opstaan. Fouten maken mag, zolang je eerlijk blijft naar jezelf. En eerlijkheid leer je gaandeweg…

Twijfel, proberen en eerlijkheid zijn eigenschappen die ons zo menselijk maken…

Perfectie bestaat niet, behalve in je hart🧔

Liefs,
Scottie